Aktualności

Łagodność i dobroć Jezusa

Łagodność i dobroć Jezusa

dnia 6 września 2017

Jedną z cech miłości jest łagodność. Jezus ze wszystkimi ludźmi obchodził się w delikatny sposób, a w szczególności z tymi, którzy zostali sponiewierani przez życie. Jezus w szczególny sposób kochał tych, którzy pogrążyli się głęboko w grzechu. Przyszedł, aby pomóc takim ludziom, ponieważ przez wszystkich innych zostali oni już odrzuceni. Kobieta przyłapana na cudzołóstwie, złoczyńca na krzyżu, odrzuceni przestępcy; Jezus poszedł, aby ich podnieść i zachęcić. Ujrzał również dobre rzeczy w tych słabych, grzesznych ludziach i każdemu z nich życzył jak najlepiej. Jezus był takim typem człowieka, z którym każdy pragnął spędzać czas, ponieważ był wyrozumiały, serdeczny i łagodny. Kim byli ludzie, którzy unikali Jezusa? Ci, którzy byli dumni, hipokryci, jak również ci, którzy mieli jakiś utajniony grzech, o który bali się, że Jezus go ujawni.

dnia 4 września 2017

NOCE WE ŁZACH

 

 

 

Ach! Jak samotne leży miasto, niegdyś tak ludne! Stało się jak wdowa, niegdyś wielkie wśród narodów. Władczyni krain odrabia pańszczyznę. Płacze gorzko po nocy, a jej łzy spływają po licach. Nikt jej nie pociesza spośród wszystkich jej kochanków, wszyscy jej przyjaciele ją zdradzili, stali się jej wrogami. Na wygnanie poszedł Juda, na cierpienie i w ciężką niewolę. Zamieszkał między poganami i nie znajduje odpocznienia. Wszyscy jego prześladowcy dopadli go wśród ucisku. (Tr. Jer. 1, 1-3)

Jerozolima stała pusta. Grzech Izraela sprowadził na to święte miasto sąd i zniszczenie. Wszędzie zgliszcza i przejmująca aż do bólu cisza. Tam, gdzie jeszcze niedawno kwitło życie, panowała już tylko śmierć.

DUCH ZAŚLEPIENIA cz. II

DUCH ZAŚLEPIENIA cz. II

dnia 2 września 2017

Kto zaś nienawidzi brata swego, jest w ciemności i w ciemności chodzi, i nie wie, dokąd idzie, gdyż ciemność zaślepiła jego oczy. (1J. 2,11)

Zaślepił oczy ich i zatwardził serce ich, aby nie widzieli oczami swymi i nie rozumieli sercem swym, i żeby się nie nawrócili, i żebym ich nie uzdrowił. (J. 12,40)

O innym rodzaju zaślepienia wspomina apostoł Jan w swoim Pierwszym Liście (1J. 2,11). Pisze apostoł: „Kto zaś nienawidzi brata swego, jest w ciemności i w ciemności chodzi, i nie wie, dokąd idzie, gdyż ciemność zaślepiła jego oczy”.

dnia 28 sierpnia 2017

MODLITWA

 

Panie proszę namaść mnie

pragnę Twoim Świętym służyć najlepiej

jak potrafię w Tobie.

Proszę obdarz mnie mądrością

DUCH ZAŚLEPIENIA cz. I

DUCH ZAŚLEPIENIA cz. I

dnia 26 sierpnia 2017

Zaślepisz ich serce; niech twoja klątwa spadnie na nich! (Tr. Jer. 3,65)

Zaślepił oczy ich i zatwardził serce ich, aby nie widzieli oczami swymi i nie rozumieli sercem swym, i żeby się nie nawrócili, i żebym ich nie uzdrowił. (J. 12,40)

Słowo Boże wspomina o dwóch rodzajach zaślepienia, które może dotknąć ludzi deklarujących publicznie swoją wiarę w Boga.

Przezwyciężanie ducha kłamstwa.

Przezwyciężanie ducha kłamstwa.

dnia 23 sierpnia 2017

Jezus rzekł w Ewangelii Jana 8:44 „Ojcem waszym jest diabeł i chcecie postępować według pożądliwości ojca waszego. On był mężobójcą od początku i w prawdzie nie wytrwał, bo w nim nie ma prawdy.” 

To jest jedna z cech szatana: nie ma w nim prawdy i w prawdzie nie wytrwał. Następnie Jezus kontynuuje „Gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa.”.

dnia 21 sierpnia 2017

CHODZĄCY Z BOGIEM

 

 

 

24.Henoch chodził z Bogiem ,a potem nie było go, gdyż zabrał go Bóg. (1Moj. 5, 24)

Jak wspaniałe musiało być życie Henocha. W jakiej bliskości Bożego oblicza nieustannie pozostawał ten człowiek.

Każdego dnia i w każdej chwili swojego życia rozkoszował się Obecnością swojego Pana i cieszył się jego miłością.

Słowo Boże mówi, że ten Boży sługa miał żonę i wiele dzieci, ale jego rodzina nie stanowiła żadnej przeszkody w bliskiej społeczności z Wiekuistym.

Jego syn, Metuszelach, cieszył się najdłuższym życiem z pośród wszystkich wymienionych w Biblii patryjarchów.

On musiał mieć coś z ducha swojego ojca Henocha!

Niewiele wiemy o Henochu, tym niezwykłym człowieku Boga.

Wiemy, że chodził z Bogiem, a potem go już nie było, gdyż Bóg go zabrał.

 

Mój Boże – Ty nie chciałeś ani na chwilę rozstać się ze swoim przyjacielem. Jakże wspaniałe świadectwo wystawia to temu człowiekowi.

Chciałbym z Tobą chodzić tak jak chodził ten święty.

Chciałbym Cię tak jak on kochać i tak jak on pragnął bym być Twoim przyjacielem.

Znasz mnie mój Boże i wiesz więcej o tajnikach mojej duszy niż ktokolwiek – nawet ja sam!

Czy znajdujesz tam, głęboko w mojej duszy prawdziwą miłość do Ciebie i uwielbienie dla Twojego Syna?

Czy widzisz we mnie swojego przyjaciela?

Czy pozwolisz mi chodzić z Sobą nieustannie i doświadczać Twojej Świętej obecności?

Ojcze – potrzebuję Ciebie bardziej niż wody i powietrza, pragnę karmić się Tobą w każdej chwili aż do dnia, gdy zabierzesz mnie na wieczność przed Swój tron.

Andrzej Cyrikas

NAJWIĘKSZA JEST MIŁOŚĆ

NAJWIĘKSZA JEST MIŁOŚĆ

dnia 19 sierpnia 2017

  1. Teraz więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy; lecz z nich największa jest miłość. (1Kor. 13, 13)

Gdy po raz pierwszy spotykamy autora tych słów to trudno uwierzyć, iż w jego życiu miłość zajmuje poczesne miejsce. Oto bowiem widzimy go jako świadka kamienowania Szczepana. Gorliwie pilnuje szat, które złożyli u jego stóp mężczyźni miotający kamieniami w bezbronną ofiarę. Sądzić należy, iż skoro powierzyli mu swoje cenne ubrania to mu ufają – tak naprawdę jest jednym z nich. Po latach sam przyznał jak bardzo nienawidził Chrystusa i jego uczniów. Był gotów tych wiernych naśladowców Chrystusa aresztować, zamykać w więzieniach, prześladować w każdy dostępny sposób a nawet mordować ich bez żadnych wyrzutów sumienia.

Ukrzyżowanie i chwała.

Ukrzyżowanie i chwała.

dnia 16 sierpnia 2017

Wiara wskazuje na to, że wierzysz, że Bóg jest pełen miłości, pełen mądrości, pełen mocy. Wierząc w to, śpiewasz hymn na Jego chwałę.  „Chwała Bogu, który siedzi na tronie” (Ps. 22:3). Psalm 22 jest psalmem mówiącym o Krzyżu Kalwarii. Rozpoczyna się tymi słowami „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił…?”. Jezus wypowiedział te słowa kiedy wisiał na krzyżu, następnie w 3 wersecie mówi o Bogu, którego intronizowano na chwałę Jego ludu. Następnie w wersecie 17 odnosi się do Jego przybitych rąk i nóg.